لوئیز ردن، زنی بود با لباس‌های کهنه و مندرس، و نگاهی مغموم، وارد خواروبار فروشی محله شد و با فروتنی از صاحب مغازه خواست کمی خوارو بار به او بدهد، به نرمی گفت شوهرش بیمار است و نمی‌تواند کار کند و شش بچه‌شان بی‌غذا مانده‌اند.
جان لانگ هاوس، صاحب مغازه، با بی‌اعتنایی، محلش نگذاشت و با حالت بدی خواست او را بیرون کند.
زن نیازمند، در حالی که اصرار می‌کرد گفت: آقا شما را به خدا، به محض اینکه بتوانم پولتان را می‌آورم.
جان گفت نسیه نمی‌دهد.
مشتری دیگری که کنار پیشخوان ایستاده بود و گفتگوی آن دو را می‌شنید به مغازه‌دار گفت: ببین خانم چه می‌خواهد، خرید این خانم با من.
خواروبار فروش با اکراه گفت: لازم نیست خودم می‌دهم. لیست خریدت کو؟
لوئیز گفت: اینجاست.
لیست را بگذار روی ترازو، به اندازه وزنش، هرچه خواستی ببر.
لوئیز با خجالت یک لحظه مکث کرد و از کیفش تکه کاغذی در آورد و چیزی رویش نوشت و آن را روی کفه ترازو گذاشت.
همه با تعجب دیدند کفه ترازو پایین رفت.
خواروبار فروش باورش نشد. مشتری از سر رضایت خندید.
مغازه‌دار با ناباوری شروع به گذاشتن جنس در کفه دیگر ترازو کرد، کفه ترازو برابر نشد. آنقدر چیز گذاشت تا کفه‌ها برابر شدند.
در این وقت خواروبار فروش با تعجب و دلخوری تکه کاغذ را برداشت ببیند روی آن چه نوشته شده است.
کاغذ لیست خرید نبود، دعای زن بود که نوشته بود:

"ای خدای عزیزم،
                                        تو از نیاز من باخبری خودت آن را برآورده کن."

مغازه دار با بهت جنس‌ها را به لوئیز داد و همان جا ساکت و متحیر خشکش زد.
لوئیز خداحافظی کرد و رفت.
مشتری یک اسکناس پنجاه دلاری به مغازه‌دار داد و گفت: تا آخرین پنی‌اش می‌ارزید.

دعا بهترین هدیه رایگانی است که  می‌توان به هرکس داد و پاداش بسیار برد.

فقط اوست که می‌داند وزن دعای پاک و خالص چقدر است ..