ترك من خراب شبگرد مبتلا كن
ماييم و موج سودا شب تا به روز تنها
خواهي بيا ببخشا خواهي برو جفا كن
درديست غير مردن كانرا دوا نباشد
در خواب دوش پيري در كوي عشق ديدم
با دست اشارتم كرد كه عزم سوي ما كن

برای شنیدن یکی از اجرا های این ترانه اینجا را کلیک کنید
كيه كه آخر ديوونگيه
واسه چشات
كيه جز من كه مي ميره
واسه لحن خنده هات
كي برات قصه ميگه شبا كه خوابت نميره
كيه پا به پات ميآد وقتي كه بارون ميگيره
كيه وقتي تشنته
تو ابرا بلوا مي كنه
اگه يه جرعه بخواي كويرو دريا مي كنه
يه شب موي تورو به صد تا مهتاب نمي ده
خودش ميسوزه
ولي تن به سايه و آب نمي ده
اون منم كه عاشقونه شعر چشماتو مي گفتم
هنوزم خيس ميشه چشمام
وقتي ياد تو مي افتم
هنوزم مي آي تو خوابم ؛ تو شباي پر ستاره
هنوزم ميگم خدايا
كاشكي برگرده دوباره
کفش های من پر از حرف سکوتن
رد پای من پر از من های بی من
بند کفش هایم کور
ردپایم مانده در
کوچه های بی نور
کفش های من ایرانیست
افسوس
جای پای من ایران نیست
کفش های من
پر از حرف سکوتند

اين حال من بي توست
بغض غزلي بي لب
افتاده ترين خورشيد
زير سم اسب شب
اين حال من بي توست
دلداده تر از فرهاد
شوريده تر از مجنون
حسرت به دلی در باد
دو روی سکه ی حجاب از زبان شایا تجلی شاعر وترانه سرا
یكى بگه چند سالشه ، دختر ِ خوب ِ بد شده؟
یكى بگه این بدى رُ ، اون از كجا بلد شده؟
یكى بگه این بچهها ، مالِ كدوم مملكتن؟
یكى بگه كه چى شدن ، سرمایههاى این وطن؟
مگه اذون تو گوش ِ این بچهها خونده نمىشه؟
دختر ِ خوب ِ بد شده ، واسه چى اینقده آتیشه؟
مگه تموم ِ بچهها ، كتاب دینى ندارن؟
مگه به زور جلو اونا ، یه جانماز نمىذارن؟
مگه تو هر محلهمون ، یه دونه مسجد نداریم؟
روضه مگه نمىگیرم ، سفره مگه نمىذاریم؟
تمومه ارگاناى ما ، مگه حِراست نداره؟
مگه كه این جامعهمون ، به فشار عادت نداره؟
هشت سال مىجنگه باباجون ، مىگید دفاع مقدسه
باباى من كشته مىشه ، حرفاى بیهوده بسه
باباى من جون مىده وُ ، شهید مال شما مىشه
تقّى به توقّى مىخوره ، این انقلاب طلا مىشه
سى ساله كه دارید مىگیم ، اسلام ناب احمدى
از خوبى چیزى ندیدم ، به غیرَ از این همه بدى
حرفِ حسابتون چیه؟ بگیم كه كى مقصره؟
نكنه من مقصرم ، آبروتون داره میره ...
ادامه ترانه ( فاطمه فاطمه نیست!) در ادامه مطلب...
تک درختی تیره بختم
که در سکوت صحرا فریاد من
شکسته در گلویم
* * *
تک درختی بی پناهم
که دشت آرزوها گردید آخر
مزار آرزویم
* * *
خشک و بی بارم پس ثمرم کو
آن شادابی آن برگ و برم کو
* * *
دور از یاران بی توشه و برگم
همخانه محنت همسایه مرگم
* * *
بر رخسارم غبار غم نشسته
طوفان از من چه شاخه ها شکسته
* * *
یکی از بهترین ترانه هایی که شنیدم یکی از معنوی ترین و پر احساس ترین ترانه ها
این ترانه ی شاهکار است شاهکار بینش پژوه .
شخصا دوسش دارم خودش و ترانه هایش را . مخصوصا این ترانه با صدای گرم
علیرضا عصار.....
آیه های عاشقانه
کس نمیداند ز من جز اندکی وز هزاران جرم و بدفعلی یکی
من همی آن دانم و ستار من جرم ها و زشتی کردار من
هر چه کردم جمله ناکرده گرفت طاعت ناورده آورده گرفت
نام من در نامه ی پاکان نوشت دوزخی بودم ببخشیدم بهشت
عفو کرد آن جملگی جرم و گناه شد سفیدم نامه و روی سیاه
آه کردم چون رسن شد آه من گشت آویزان اندر چاه من
آن رسن بگرفتم و بیرون شدم شاد زفت و فربه و عریون شدم
در بن چاهی همی بودم نگون در دو عالم نمیگنجم کنون
آفرین ها بر تو بادا ای خدا ناگهان کردی مرا از غم جدا
گر سر هر موی من گردد زبان
شکر های تو نیاید در بیان
ادامه این ترانه در ادامه مطلب....
زهی عشق ، زهی عشق که ما راست خدایا
چه نغز است و چه خوب است و چه زیباست خدایا
چه گرمیم ، چه گرمیم از این عشق چو خورشید
چه پنهان و چه پنهان و چه پیداست خدایا
فرو ریخت ، فرو بیخت شهنشاه سواران
زهی گرد ، زهی گرد که برخاست خدایا
فتادیم ، فتادیم بدان سان که نخیزیم
ندانیم ، ندانیم چه غوغاست خدایا
نه دامی است نه رنجیر ، همه بسته چراییم
چه بند است ، چه زنجیر که بر پاست خدایا
زهی عشق ، زهی عشق که ما راست خدایا
چه نغز است و چه خوب است و چه زیباست خدایا
چه گرمیم ، چه گرمیم از این عشق چو خورشید
چه پنهان و چه پنهان و چه پیداست خدایا
خواننده: داریوش