امشب خیلی اتفاقی قسمت شد بریم سالن سینمای دانشگاه  و فیلم  بادبادک باز  رو ببینیم. فیلمی از آمریکا ولی درباره ی کشور همسایه و تاریخ معاصر برادران افاغنه! فیلم بسیار خوش ساخت است و حضور کارگردان بر فیلم کاملا محسوس .     

                                               

به شکل عجیبی زوایای زندگی و آداب و رسوم و نیز رنج و غم رفته بر آنان در دوران اشغال روس­ها و طالبان و مهاجرت به آمریکا را به تصویر کشانده است. گمان نکنم بر هیچ ملتی مثل مردم افغانستان در طول تاریخ ستم شده باشد. محور این داستان بازی بادبادک است که در میان بچه­ها در افغانستان مرسوم است. در میان این همه ماجرا از افغانستان داستان مردی، عجیب میخ­کوبم کرد. فردی که در دوران پادشاهی مظهر زورگیری و تجاوز به کودکان و فساد بوده و در دوران طالبان یکی از سران آنها شده و در بین دونیمه­ی فوتبال مرد و زنی را رجم می­کند و از فرماندهی قتل عام شیعیان هزاره­ی مزار شریف تعریف می­کند و با این که هنوز هم بچه­های افغانی را برای آزارهای جنسی می­برد اما خود را نزد طالبان یکی از متدینان نشان داده و می­گوید خدا راه این جنایت­ها را برای احیاء دینش به او نشان داده است. نمی­دانم چرا در کنار ذکر آن همه جنایت و بدبختی در افغانستان، این بخش خیلی برای من تکان­دهنده بود. آقای خالد حسینی، نویسنده­ی این کتاب که حالا همه­ی دنیا آن را به خاطر این کتاب میشناسند، سعی کرده است جزئیات زندگی عادی مردم افغانستان را برای خواننده به خوبی و باشفافیت ترسیم کند.

از دیگر ویژگی های فیلم حضور پرافتخار بازیگر کشورمان همایون ارشادی در نقش پدر امیر بازیگر نقش اول است. ارشادی با این اثر نام خود را در تاریخ سینمای ایران به ثبت رساند.

                                             

همایون ارشادی که با فیلم طعم گیلاس شناخته شد و حتی عامل انتخابش در این فیلم نیز همان بازی او در طعم گیلاس و جلوی دوربین کیارستمی بوده است در این فیلم به زیبایی نقشش را برای فیلم «مارک فورستر»  ایفا کرده  .فیلم بر اساس رمانی به همین نام از خالد حسینی ساخته شده است.